دختری هستم 26 ساله ، با اندامی راسته و باریک ، پوست صورتم نه سفیدم ونه سیاه ، از نظر ظاهری هیچ عیب ونقصی ندارم صورتم هم خیلی صاف و بدون لک است . فقط عینکی هستم

خوش برخورد ، مهربون ، با حجاب ، با ایمان و خوب هستم با همه نیز سریع ارتباط برقرار می کنم صبورم هستم . همه چیزم خوبه ، توی یک شرکت هم کار می کنم . خانواده ی خوبی هم دارم . پدرم 6 ساله که فوت کرده مادرم هم مریضه ، ما 3 تا خواهریم . او دوتا خواهرم از من بزرگتر هستند . ما اصلا خاستگار نداریم هیچ کدوممان . نه از فامیل نه از دوستان و آشنایان نه سرکارمون نه توی کوچه یمان .، البته خیلی جذاب هستیم خودم بیشتر از همه با همه آدما خیلی زود ارتباط برقرار می کنم اما نمی دونم چرا خاستگار حتی یک نفر حتی یکی فقط بیاد بعد پشیمون بشه هم نداشتیم

واقعا چرا ؟ من خیلی ها رو دوست داشتم و دلم می خواست می آمدن خاستگاری ام اما مثل اینکه اصلا دیده نمی شم حجب وحیای من اجازه نداد حتی به خواهر طرفی که دوستش داشتم بگم
خجالتی نیستم اصلا اما حیام زیاده
مثلا اگه توی خیابون یکی بگه خانم ببخشید یه سئوال داشتم اصلا سرم رو بالا نمی گیرم ببینم با منه یا کسی دیگه من باید چکار کنم دوست دارم ازدواج کنم اما هیچ کسی نمی یاد درخونمون دربزنه ، خواهرام با این مشکلشون کنار آمدن هر دوتا برای خودشون یک دوست پسر دارن اما من تا دلتون بخواد از این کار بدم میاد البته هیچ کس خبر نداره من یواشکی فهمیدم . من تا دلتون بخواد دوست دختر دارم با پسر ها هم نه که بگید رابطه ی بدی یا تندی دارم نه مثلا با پسر خاله هام حرف می زنم اما خیلی منطقی و کوتاه

خلاصه مرز محرم و نامحرم و خیلی حفظ می کنم به نظر شما آقای دکتر بخاطر همین من خاستگار ندارم . یعنی باید برم با یک لباس بد توی خیابون و چراغ بدم تا یکی از من خوشش بیاد و بعد بیاد خاستگاریم . یا باید قید ازدواج و هم بزنم
در ضمن خیلی نذر و دعا هم می کنم ولی فایده ای نداره
من چادری هستم نکنه مردای حالایی از چادر خوششون نمیاد ؟